En büyük ateş

#1

EN BÜYÜK ATEŞ!
Tanrılar yeniden aldılar insanoğlunun elinden ateşi
Yeryüzü koyu bir karanlığa gömüldü
Çiçekler açmaz oldu..!
su yürümez oldu..!
ağaçlar meyve vermez oldu..!
Uyandı karanlıklar prensi derin uykusundan
Gönderdi yeryüzüne zulüm ve vahşeti
Vahşet ve Zulüm melekleri indiler yeryüzüne
Başladılar yüreği aydınlık insanları bir bir katletmeye
Ölüm pusu kurmuştu her yana
Her köşe başında bir ölüm meleği bekliyordu
Yüreği aydınlık olanların yüreğindeki ışığı karartmak için
Dünya dünya olalı tanık olmamıştı böyle bir vahşete
İnsan insan olalı görmemişti böyle bir zulüm
Bu vahşete
Toprak ağladı..!
gökyüzü ağladı..!
tüm mahlukat ağladı..!
Kapkara bulutlar kan tükürmeye başladı
Mutluydu paranın tanrıları
Kadeh kaldırdılar zaferlerine
İnsan kanıydı içtikleri
Iraklı,Filistinli,Lübnanlı,Kürdistanlı çocukların kanı
Ne zaman sona erecekti bu kısır döngü
Ateş bir tanrıların eline geçiyordu,bir insanların
Prometheus kimi zaman,Spartakus oluyor,kimi zaman Bedreddin kimi zamanda Pir sultan
Oysa bu döngüyü kırmanın yolu ateşi onlardan alanları yok etmekti
Kalkmalıydı yeryüzünden paranın krallığı
O zaman prometheuslara da gereksinmeleri olmayacaktı
Onlardı karanlık bulutları bereketli yağmurlara çevirecek
Onlardı geleceğin en büyük ateşini yakacak
Onlar bir büyük ozanın dediği gibi
Havada kuş,
suda balık,
toprakta karınca kadar çoktular!
Doğruldular.
Eller kenetlendi
Yürekler aktı bir potaya
Eridiler tek yürek oldular
Yürüdüler tanrıların üstüne
Madem ki yaratan onlardı
Yokettiler paranın tanrılarını
Yeniden yaratmaya başladılar
Onların elinde
Yağmur bir başka yağmaya
Su bir başka akmaya başladı
Gökyüzü kurtuldu grinin kirliliğinden
Ağaçlar en güzel meyvelerini verdi
Toprak doğurdu aydınlığı
Karanlık sonsuzluğun derinliğinde yok oldu.
veda

 
Üst